حیف !

لبخند

خانواده 

خواب

حس موفقیت

 ...

نه برای حس عاشقانه اش

به خاطر لباس های جیب دارش ٬ برای دست هایم .

اینست که بیشتر دوستش داریم

پایان آموزشی از نوع غیر مفید

 و درجه از نوع روی شانه

ساعت ۶ میدان سپاه.

آموزشی از نوع مفید.

* هنر نه مرز دارد و نه قاب .

برای هنرمند بودن بایست به قدر توان قریحه خرج کنیم در قاب خویش .

که زندگی دشوار است .

اما من از او سخت ترم.

 امسال هم روز مهندس هیچ خبری نبود . 

 اصلا مگر قرار بود خبری جز اس ام اس و تماس تبریک هم باشد ؟

 (  - پنج ماه زمان معقولی بود برای تولد این حس ناب. اما ...

    - مامان! روی انتخابم صحه میگذاری؟

    - پنج شنبه و جمعه ی گذشته رو به هیچ چیز نمی فروشم.  )

قصه ها "راست" بود .

آفتاب که بر می آید آماده ی دویدن باش .

پا در میونی کن !

که وقتی همه ی عالم و آدم خوابند

تو بیدار باشی و مدام در حال سبقت گرفتن از زمان .

پ . ن : شش سالی میشه روزها رو ۲۷ ساعته کردم .

سلام .

واین دقیقا همان چیزی است که نیست .

ـ  فهمیدم ندانستن گاهی بهتر از دانستن است.

ـ مامان ٬ برام دعا می کنی ؟

ـ و من از آن روز ٬ دانستم که زیبایی در دستان من است .

ـ در این نزدیکی ها انگار ماه تکانی می خورد ٬من نفسی می کشم و خیابان ها شادند.

سقوط یا پرواز

و من دو بال برای پرواز دارم .

خاطره شد.

" باران " مرسی که باریدی .

دیگر دریغ از یک کلام مستقل

 از این جماعت تحصیلکرده ی مدعی !

این روزها بهانه ایست

 برای بهتر بودن و بیشتر اندیشیدن .

از آن سمت لحظه شماری بهر رفتنش .